Oznaczanie obecności przeciwciał klasy IgA swoistych dla antygenów T. gondii. Test potwierdzenia. 

Oznaczenie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgA jest stosowane:

• w serologicznej diagnostyce toksoplazmozy pierwotnej, zwłaszcza u kobiet w wieku prokreacyjnym, szczególnie w ciąży. Jest badaniem uzupełniającym dla badania poziomu specyficznych przeciwciał Toksoplasma IgM i Toksoplasma IgG.
• w diagnostyce toksoplazmozy wrodzonej u dzieci.

Wynik dodatni IgA, szczególnie szybki wzrost miana przeciwciał może wskazywać na zarażenie pierwotne. Przeciwciała na niskim poziomie utrzymują się ok. 9 miesięcy. Zmiany w poziomie przeciwciał IgA należy oceniać kilkukrotnie co 1-2 tygodnie, w tym samym laboratorium przy zastosowaniu tej samej metody. W ocenie czy jest to zarażenie pierwotne konieczne jest oznaczenie przeciwciał swoistych IgM oraz IgG.

Przeciwciała IgA podobnie jak IgM nie przechodzą przez łożysko dlatego są dobrym wskaźnikiem wrodzonej toksoplazmozy. Obecność specyficznych przeciwciał IgA we krwi noworodka w pierwszych 6 miesiącach życia potwierdza wrodzone zarażenia pierwotniakiem.

Materiał do badań: surowica, osocze
Transport: temp. 4-8°C
Metoda badania: immunoblot
Czas realizacji: do 7 dni roboczych

Pobierz formularz

Oznaczanie obecności przeciwciał klasy IgM swoistych dla antygenów T. gondii. Test przesiewowy.

Oznaczenie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgM jest stosowane w serologicznej diagnostyce toksoplazmozy pierwotnej, zwłaszcza u kobiet w wieku prokreacyjnym, szczególnie w ciąży. W przypadku badań przesiewowych, wynik ujemny wyklucza pierwotne zarażenie. Wynik dodatni IgM, szczególnie wysokie miano przeciwciał może wskazywać na zarażenie pierwotne. Zmiany w poziomie przeciwciał IgM należy oceniać kilkukrotnie co 1-2 tygodnie, w tym samym laboratorium, przy zastosowaniu tej samej metody. W ocenie czy jest to zarażenie pierwotne konieczne jest oznaczenie przeciwciał swoistych Toxoplasma IgG.

Oznaczanie poziomu przeciwciał IgM w płynie owodniowym lub w surowicy krwi noworodka jest przydatne w diagnostyce toksoplazmozy wrodzonej natomiast obecność przeciwciał IgM w płynie mózgowo-rdzeniowym potwierdza neurotoksoplazmozę. Do rozpoznania choroby wymagane jest równoczesne oznaczenie poziomu przeciwciał IgG w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz obu klas przeciwciał (IgM i IgG) w surowicy krwi.

Materiał do badań: surowica, osocze, płyn mózgowordzeniowy
Transport: temp. 4-8°C
Metoda badania: ELISA
Czas realizacji: do 7 dni roboczych

Pobierz formularz

Oznaczanie obecności przeciwciał klasy IgG swoistych dla antygenów T. gondii. Test przesiewowy.

Oznaczenie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgG jest stosowane w serologicznej diagnostyce toksoplazmozy pierwotnej, zwłaszcza u kobiet w wieku prokreacyjnym, szczególnie w ciąży.

Przeciwciała klasy IgG pojawiają się ok. 2 tygodnia od zarażenia, ich miano stopniowo narasta i bardzo wolno zmniejsza się przez miesiące/lata. Przy podejrzeniu zarażenia badania powinny być powtórzone w celu oceny serokonwersji. Zmiany w poziomie przeciwciał IgG należy oceniać kilkukrotnie co 3-4 tygodnie, w tym samym laboratorium przy zastosowaniu tej samej metody. Serokonwersja w obrębie przeciwciał klasy IgG w dwóch kolejnych badaniach wskazuje na zarażenie pierwotne. W celu potwierdzenia inwazji wrodzonej należy wykonać badanie poziomu przeciwciał Toxoplasma IgM i Toxoplasma IgA, które występują w inwazji pierwotnej.

Badaniem dodatkowym, uzupełniającym, zalecanym w przypadku dodatniego wyniku IgG, jest oznaczenie awidności IgG. Pozwala ono określić kiedy doszło do zarażenia przed czy w czasie ciąży.

W przypadku podejrzenia wrodzonej toksoplazmozy, utrzymywanie się przeciwciał IgG w krwi dziecka przez okres powyżej 12 miesięcy od momentu urodzenia, potwierdza rozpoznanie.

Materiał do badań: surowica, osocze, płyn mózgowo-rdzeniowy
Transport: temp. 4-8°C
Metoda badania: ELISA
Czas realizacji: do 7 dni roboczych

Pobierz formularz